Sunday, August 25, 1985

பாரதியின் - பன்முகப் பார்வை -மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன், விமர்சனத்திற்கு ஒரு விமர்சனம் -ந. இரவீந்திரன்

14-7-1985 அன்று வெளியான ‘ஈழநாடு’ வாரமலர் இதழின் 5 மற்றும் 12-ஆம் பக்கங்களில் பிரசுரமான மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன் அவர்களின் "பாரதியின் பன்முகப்பார்வையும் பாரதி பற்றிய பன்முகப்பார்வையும்" என்ற விமர்சனக் கட்டுரையின் முதல் பகுதியாகும்.


இப்பகுதியின் முக்கியச் சாராம்சமும், நூல் பற்றிய அரிய வரலாற்றுத் தகவல்களும் கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன:

1. அசல் நூலின் பக்க எண்ணிக்கை பற்றிய தெளிவு (பக்கம் 12-ன் "புதிய புத்தகம்" பெட்டிச் செய்தி)

நீங்கள் ஆரம்பத்தில் குறிப்பிட்ட ~310 பக்கங்கள் என்பதற்கான விடை இப்படத்தில் உள்ள "புதிய புத்தகம்" அறிமுகப் பெட்டியில் துல்லியமாகக் கிடைத்துள்ளது:

  • நூல்: பாரதியின் - பன்முகப் பார்வை

  • வெளியீடு: தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவை

  • தொகுப்பாளர்: க. தணிகாசலம், சோ. தேவராஜா

  • விலை: ரூபா 30/-

  • பக்கங்கள்: 16 + 212 + 4 (மொத்தம் 232 பக்கங்கள்)

(முன்னுரைப் பகுதி 16 பக்கங்களும், 10 ஆய்வுக் கட்டுரைகள் 212 பக்கங்களும், பொருளகராதி 4 பக்கங்களும் கொண்டதாக 1984-ல் அச்சு நூல் வெளியாகியுள்ளது. நீங்கள் தட்டச்சு செய்த PDF கோப்பில் A4 அளவில் அமைத்ததால் 116 பக்கங்களாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது).

2. மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசனின் விமர்சனக் கருத்துகள் (14-7-1985 பகுதி)

  • பாரதி ஆய்வுப் போக்குகள்: "யாரும் சுதந்திரம் என் மீதே பேச்சு" என்ற பாரதியின் வரிகளுக்கேற்ப, இன்று "யாரும் பாரதி என்பதே பேச்சு" என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது. பாரதி நூற்றாண்டு விழாவின்போது வெளிவந்த பல நூல்கள், பாரதியின் ஆளுமையையும் அவரது சமூகப் பார்வையையும் சிதைத்துத் தத்தமது சார்புகளுக்கு ஏற்ப வியாக்கியானம் செய்தன.

  • ப. ஜீவானந்தம் மற்றும் புதுமைப்பித்தன் பார்வை: பாரதியின் குறைநிறைகளைச் சுட்டிக்காட்டி, "கவிஞனும் மனிதன் தானே; இந்த உண்மையை மறந்ததால் பாரதியை ஆராய்ந்தான் பாரதியின் பெருமை இன்னும் அதிகரிக்கும்" என்ற ஜீவாவின் கூற்றையும், "ஒரேயடியாகக் காலத்தைத் தாண்டி எந்த மனிதனும் வாழமுடியாது" என்ற புதுமைப்பித்தனின் கூற்றையும் மேற்கோள் காட்டிப் பாரதியை வரலாற்றுப் பின்னணியில் அணுக வேண்டும் என்கிறார்.

  • தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவையின் சாதனை: எந்தவித அரசாங்க ஆதரவுமின்றி, நெருக்கடியான சூழலிலும் பாரதி நூற்றாண்டு விழாவுக்குத் தன் பங்கைச் செலுத்திய தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவை, "தாயகம்" ஏட்டில் வெளிவந்த ஆய்வுரைகளைத் தொகுத்து நூலாக வெளியிட்டிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. குறிப்பாக, பேராசிரியர் க. கைலாசபதி அவர்களின் மறைவுக்குப் பின் அவர் விட்டுச் சென்ற பணியைப் பேரவை நிறைவேற்றியுள்ளது.

  • முன்னுரையாளரின் மதிப்பீடு (சி. சிவசேகரம்): லண்டனிலிருந்து சி. சிவசேகரம் எழுதியுள்ள முன்னுரை நூலுக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது. கட்டுரைகள் அனைத்தும் ஒருமித்த பார்வையுடன் ஒரே இலக்கில் எழுதப்பட்டவை என்று பாசாங்கு செய்யாமல், அவற்றின் பலம் பலவீனங்களை நேர்மையாகச் சுட்டிக்காட்டிய சிவசேகரத்தின் அணுகுமுறையை விமர்சகர் பாராட்டுகிறார்.

  • நூலின் பொதுப் போக்கு: முருகையன் முதல் தில்லைநாதன் வரை பத்து ஆய்வாளர்கள் பத்து கோணங்களில் பாரதியை ஆராய்ந்துள்ளனர். சிதம்பர ரகுநாதனின் 'பாரதி-காலமும் கருத்தும்' போன்ற விரிவான ஆய்வு நூல்கள் எழுதப்படாத குறையை ஓரளவு இந்நூல் ஈடுசெய்கிறது எனக் குறிப்பிட்டு, அடுத்த வார இதழில் (21-7-1985) கட்டுரைகள் மீதான விரிவான விமர்சனம் தொடரும் என முடிக்கிறார்.


14-7-1985 அன்று வெளியான ‘ஈழநாடு’ வாரமலர் இதழின் 5 மற்றும் 12-ஆம் பக்கங்களில் பிரசுரமான மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன் அவர்களின் விமர்சனக் கட்டுரையின் முதல் பகுதியின் முழுமையான உரை (Full Transcription) பின்வருமாறு:

பாரதியின் பன்முகப்பார்வையும் பாரதி பற்றிய பன்முகப்பார்வையும்

- மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன்


“யாரும் சுதந்திரம் என் மீதே பேச்சு” என்று மகாகவி பாரதியார் பாடினார். இன்றோ “யாரும் பாரதி என்பதே பேச்சு” ஆக உள்ளது. தாம் சார்ந்திருக்கும் அணியின் கோட்பாட்டு ஒளியிலே அனைவரும் பாரதியைக்கண்டு காட்டி வருகின்றனர். இந்த முயற்சியில் ஒளி தோன்றுவதோடு சில வேளைகளில் வெப்பமும் சுனைவும் அதிகமாகத் தோன்றிப் பாரதி பற்றிய உண்மைகளே எரிந்து சாம்பலாகி விடுவதும் உண்டு.

பாரதி நூற்றாண்டு விழாக் கொண்டாடப்பட்ட போது பாரதி ஆய்வுகளும் வெளியீடுகளும் திடீரென்று தழைத்தன. வெளியீடுகள் பெருகும் போது ‘பார்வைகளும்’ தவிர்க்க முடியாது பெருகுகின்றன. ‘உழவர் எழுச்சியும் எக்காலும் தன் கரைச்சல் திருவள்ளுவன் பெண்டிருக்கு அழுப்புக்கே’ என்று திணியும் பாரதி ஆய்வு மனப்போக்கை எதிர்த்துச் சரம் வீசுவது ஆய்வு விவகாரத்தில் சிலர் பாரதியை மறந்துவிடுவதும் உண்டு.

“வேதாந்திகளின் கையில் சிக்காத கடவுள் மாதிரி நீத்தான் நான் பிறப்பித்து விட்டவைகளாகும்; அவை நம் எவ் அன்பு யோக்கியருக்குள் அடைபடாதிருத்தல்காணும் பொறுமாளி அல்ல; நான் பிறப்பித்து விட்டவைகளோடு ஜீவ னாகவும் லொறுமாளி என்று புலுமைப்பித்தன் தமது விமரிசனர்களை நோக்கிக் கூறியது பாரதி ஆய்வாளர்களுக்கும் பொருந்துகின்றது.

“ஒரேயடியாகக் காலத்தைத் தாண்டி எந்த மனிதனும் வாழமுடியாது. எத்தனை தீர்க்கதரிசியாயினும் கால வரம்புகளை முற்றும் மீறிச் சென்றுவிட முடியாது. கவிஞனும் மனிதன் தானே. இந்த உண்மையை மறந்ததால் பாரதியை ஆராய்ந்தான் பாரதியின் பெருமை இன்னும் அதிகரிக்கும்” (ப. ஜீவானந்தம், பாரதி வழி, 1984 பக். 11) என்று ஆய்வாளர்கள் தமக்குத் தாமே ‘அபாய அறிவிப்பு’ செய்து கொண்ட போதிலும் பாரதியை சுயத்தியிருத்தின்றே ஆராய்ந்து வருகின்றனர். பாரதி ஏக சத்திரிய வாழ்ந்த கவிஞன். அவன் காலத்தோடு வாழ்ந்தவன்; தனது பண்பாட்டில் ஊன்றி நின்று உலக நாகரிகத்தையும் எட்டிப் பார்த்தவன். எனவே, அவனது படைப்புக்களில் பன்முகப் பார்வை காணப்படுகிறது. ஆய்வாளர்களும் தமது கோட்பாடுகளில் உறுதியாகக் காலூன்றி நின்று பாரதியைத் தரிசிப்பதால் பன்முகப்பார்வைகளைக் கோராகின்றனர். எனவே, சில வேளைகளில் அறிஞர்கள் பாரதியை மறந்துவிட்டுத் தம் போராய்வதையும் காண்கிறோம்.

“பகுத்தறிவாளர்கள், துடிப்புச் சுதேசிகள் ஆகியோரைத் தவிர அதி தீவிர இடதுசாரிகளும் பாரதியைக் கொச்சைப்படுத்தும் திருப்பணியில் இறங்கியுள்ளனர். ஆகவே, வகுப்பு வாதிகளிடமிருந்தும் அதி தீவிர இடதுசாரிகளிடமிருந்தும் பாரதிக்குப் பெரும் ஆபத்து ஏற்பட்டுள்ளது என்பது தெளிவு” என்று போர்ப் பிரகடனம் வெளியிடுவோருக்கு (தி. க. சிவசங்கரன், திகழ்ச்சி பாரதியார் பக். 21) பன்முகப் பார்வையுள்ள நூலில் பொறைமை காணப்படுகிறது.

கலை இலக்கியப் பேரவையின் சாதனை

பாரதியின் பன்முகப்பார்வையையும் பாரதி ஆய்வாளர்களின் பன்முகப் பார்வையையும் சூத்திரமாகக் கட்டுரையில், “பாரதி – பன்முகப் பார்வை” என்ற நூல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. பாரதியையும் பாரதி ஆய்வாளர்களையும் “தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவை”யினர் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளுகின்றார்கள் என்பதற்குப் “பாரதி – பன்முகப் பார்வை” என்ற பெயரே மிகச்சிறந்த சான்றாக உள்ளது.

தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவை எந்த ஆரவாரமும் இன்றி மிக அமைதியாகப் பாரதி நூற்றாண்டுவிழாவுக்குத் தன் பங்கைச் செலுத்தியுள்ளது. ஆய்வரங்கு, “தாயகம்” ஏட்டில் ஆய்வுரைக்கட்டுரைகளை வெளியிடல், கட்டுரைகளை நூலாக வெளியிடுதல் என்ற முறையில் இப்பேரவை செயற்பட்டுள்ளது. இம் முப்பகுதிச் செயல்திட்டத்திலும் மிகுந்த காய்ச்சல் வீரர்வம் செய்கின்றார் என்பதை நிகழ்த்தாட்டிய பேரவையினர் பாராட்டுக்கும் நன்றிக்கும் உரியோராவர்.

முன்னுரையின் மதிப்பீடு

இந்த நூலுக்கு லண்டனிலிருந்து (கவிஞர், பேராசிரியர்) சிவசேகரம் முன்னுரை எழுதியுள்ளார். “இந்த ஆய்வரங்கின் கட்டுரைகள் யாவும் இணைந்து பாரதி பற்றிய முழுமையானதொரு ஆய்வாக அமைகின்றன என்றோ, தொகுத்துப் பார்க்கும்போது கட்டுரைகள் யாவும் அடிப்படையில் ஒருமித்த பார்வையுடையோரால், குறிப்பிட்டதொரு இலக்குடன் எழுதப்பட்டன என்று யாருமே பாசாங்கு செய்யவில்லை” (பக். 5).

(12-ம் பக்கம் பார்க்க)

(12-ம் பக்கத் தொடர்ச்சி — பாரதியின் பன்முகப்பார்வை)

“பட்டன என்றோ யாருமே பாசாங்கு செய்யவில்லை. கட்டுரைகள் தம் நீளத்தில் மட்டுமன்றி ஆய்வின் ஆழத்திலும் அமைப்பிலும் விஸ்தீரணத்திலும் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன” (பக். 5). சிவசேகரத்தின் கூற்று இந்நூலின் அமைப்பையும் போக்கையும் பன்முகப் பார்வையையும் தெளிவூட்டுகிறது.

சிதம்பர ரகுநாதனின் ‘பாரதி – காலமும் கருத்தும்’ போன்ற பரந்து விரிந்த ஆய்வு நூல்கள் எழுதப்படாத நிலையில், இத் தொகுப்பு அதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாய் விளங்குவது இது, பேராசிரியர் க. கைலாசபதி அவர்களின் மறைவுக்குப் பின், அவர் போன்றே நடுநிலை நின்று ஆய்வு செய்யும் திறனாய்வாளர் சிலர் பலதரப்பட்ட காரணங்களினால் வெளிநாடுகள் சென்ற நிலையில், இன்னும் சிலர் இங்கிருந்து ஒரு பக்கஞ்சார்ந்து நின்று எழுதும் காழ்ப்புணர்ச்சிகளோ புகழ்ச்சி வார்த்தைகளோ தான் விமரிசனம் என்ற நிலையைத் தகர்த்து நேர்மையான விமரிசனத்தை முன்வைப்போர் இன்னும் உண்டு எனக் காட்டும் நல்ல சகுனம்.

“சோஷலிஸ நோக்கை முன்வைத்துத் தோன்றிய பல்வேறு ஆய்வு முயற்சிகளின் வளர்ச்சியையும் கட்டுரையாளர்களின் சட்டகத்தையும் இந்நூலில் காணக்கூடியதாயிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது” என ஒற்றுமைப் பண்பைச் சிவசேகரம் இனம் காண்கிறார்.

இப் பொதுப் போக்கு பேராசிரியர் க. கைலாசபதி அவர்கள் 1960 முதல் 1980 வரை ஏறத்தாழ இருபது ஆண்டுகள் மேற்கொண்ட முயற்சிகளின் விளைவாகும். கட்டுரையாளர்கள் ஏதாவது ஒரு வகையில் பேராசிரியரோடு நெருங்கிய தொடர்புடையோர். இக்கட்டுரைகள் உருவாக்கப்பட்ட காரணமான கருத்தரங்கு பேராசிரியரின் நெறிப்படுத்தலில் தொடங்குவது பேராசிரியரின் மறைவு குறித்து, “இந்நூலுக்குக் கிடைத்திருக்கக் கூடிய தகுதி வாய்ந்த ஒரு முன்னுரையை இல்லாமற் செய்துவிட்டது” எனச் சிவசேகரம் கூறுவது நியாயமானதே. இக் கருத்தரங்கிற்கு உதவிய பேராசிரியர் க. கைலாசபதியவர்களுடைய தூபம்.

(மிகுதி அடுத்த வாரம்)

(குறிப்பு: 1985-ல் அச்சிடப்பட்ட செய்தித்தாளின் படத் தெளிவுக்கேற்ப மிகச் சிறிய அச்சு எழுத்துக்கள் வாசிக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இதுவே 14-7-1985 இதழில் வெளியான முழுமையான முதல் பகுதியாகும்).
21-7-1985 அன்று வெளியான ‘ஈழநாடு’ வாரமலர் இதழின் (பக்கம் 8 மற்றும் 12) திரைக்காட்சிகள், மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன் எழுதிய "பாரதியின் பன்முகப்பார்வையும் பாரதி பற்றிய பன்முகப்பார்வையும்" விமர்சனக் கட்டுரையின் இரண்டாம் பகுதியாகும். முன்னதாக நீங்கள் இணைத்திருந்த 25-8-1985 இதழில் ந. இரவீந்திரன் மறுப்பு எழுதியிருந்த சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக்கள் இக்கட்டுரையில்தான் இடம்பெற்றுள்ளன.

இப்பகுதியின் முழுமையான உரை (Full Transcription) பின்வருமாறு:

பாரதியின் பன்முகப்பார்வையும் பாரதி பற்றிய பன்முகப்பார்வையும்

- மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன்

(கடந்தவாரத் தொடர்ச்சி — ஈழநாடு வாரமலர், 21-7-1985)

‘பாரதியின் பன்முகப் பார்வையில்’ இடம்பெற்றுள்ள கட்டுரையாளர்கள் பல துறையினர். முருகையன் (கால மாற்றங்களும் பாரதியும்) கல்வி நிர்வாகத் துறையினர்; செந்திவேல் (தேசிய இயக்க நெறிகளும் பாரதியும்) அரசியல் தலைவர்; ஜெயரத்தினம் (பொருளியற் சிந்தனைகளும் பாரதியும்) அரசாங்கத்துறை நிருவாகி; சித்திரலேகா (பாரதியும் பெண் விடுதலையும்), நுஃமான் (நவீனத்துவமும் பாரதியும்) பல்கலைக்கழக மொழி, பண்பாட்டுத்துறையினர்; மௌனகுரு (கலைகளும் பாரதியும்) பல்கலைக்கழக நுண்கலைத்துறையினர்; சின்னத்தம்பி (வர்க்கங்களும் பாரதியும்), ரவீந்திரன் (அரசியல் இலக்கியமும் பாரதியும்) ஆகியோர் கல்லூரி ஆசிரியர்கள். சிவ. இராஜேந்திரன் (கல்வியியற் சிந்தனைகளும் பாரதியும்) பல்கலைக்கழக மாணவர். இவ் வேறுபாடுகளும் பிற தனியான மாற்றங்களும் கட்டுரைகளின் பன்முகப்பார்வைக்குக் காரணமாகும்.

கட்டுரைகளின் பகுப்பு

இந்நூலிலுள்ள கட்டுரைகளைப் படித்து முடித்தபோது அவற்றை இரு பிரிவுகளுக்குள் அடக்கலாம் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. முதலாவது வகைக் கட்டுரைகளில் பாரதியின் சிந்தனைகள் தொகுத்தும் வகுத்தும் தரப்பட்டுள்ளன. இரண்டாவது வகைக் கட்டுரைகளில் பாரதி இயங்கியல், சமூகவியல் கோட்பாடுகளுக்குப் பாத்திரமாக இலக்கியச் சான்றாகக் காட்டப்பட்டுள்ளான். முதலாவது வகைக்குப் பைபிளின் கட்டுரையையும் இரண்டாவது வகைக்கு சின்னத்தம்பியின் கட்டுரையையும் கை காட்டிக்கொள்ளலாம். வாசகர்களே கட்டுரைகளை இனங்கண்டு கொள்ள முடியும்.

பாரதியை உருவாக்கிய பின்னணி

பாரதியை எந்த அடிப்படையில் மதிப்பீடு செய்வது? இவ் வினாவுக்குப் ப. ஜீவானந்தத்தின் விடையை முன்னர் கண்டோம். அதே கருத்தை இந் நூலில் செந்திவேல் பின்வருமாறு வலியுறுத்துகிறார்: "பாரதி வாழ்ந்த சூழ்நிலையில் வைத்து பாரதியின் நிலைப்பாட்டைக் கணித்துக் கொள்ள வேண்டும்" (பாரதி பன்முகப்பார்வை பக்கம் 25). இதே கருத்தை ரவீந்திரனும் வலியுறுத்துகிறார் (பக்கம் 80). பாரதி ஆய்வுகளில் முரண்பாடும் பிளவுகளும் பார்வையும் தோன்ற ஆய்வாளர்கள் பாரதியையும் தமது சமகால நிலையில் வைத்து மதிப்பிட முனைவதே காரணமாகும். இக் குறைபாட்டை இந்நூலிலும் ஆங்காங்கே காணலாம்.

பாரதியை ரஷ்ய ஒக்டோபர் புரட்சியின் குழந்தை என்றும் சிலரும் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் குழந்தை என்று சிலரும் கூறுவர். இக்கருத்துக்கள் இந் நூலிலும் உள்ளன. இக்கருத்துக்கள் உண்மையே எனினும் முழு உண்மைகள் அல்ல என்பதே அனைவரும் அறிவர். எனினும் உலகில் எங்கு மக்கள் எழுச்சி நிகழ்ந்தாலும் பாரதி அதனை வரவேற்றுப் பாடியுள்ளான் என்பது முழு உண்மையாகும். இந்த உண்மையும் இந்நூலில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. எனினும் "அக்காலத்தில் பாரதி ஏன் இரட்டைத் தேசமாக விளங்கிய ரஷ்யா" (பக். 50) என்ற கூற்று ஆய்வு நியதிப்பட்டதாகத் தோன்றவில்லை. "சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் என்னும் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் கொள்கைகளைத் தனது உயிர் மூச்சாகக் கொண்டிருந்தவன் பாரதி" (தி. ச. சிவசுப்ரமணியன்; திகழ்ச்சிப் பாரதியார் பக் 26) என்ற கூற்றின் குறை நிரப்பியாகவே இதனைக் கொள்ளலாம்.

பாரதியின் சமய நோக்கு

பாரதியின் சிந்தனைக்கு அடிப்படை பாரதப் பண்பாடே பாரதி அடிப்படையில் ஒரு சமயக் கவிஞனே இக் கருத்தை ஒட்டியும் வெட்டியும் இந்நூலில் கருத்துக்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. "பாரதி விவேகானந்தர் வழி வந்த வேதாந்தி என்பதில் எவருக்கும் சந்தேகம் இருக்க முடியாது" என்கிறார் செந்திவேல் (பக் 31). பாரதியை வேதாந்தச் சிமிழக்குள் அடைக்க முயல்வதாகப் பலர் குறைப்பட்டுக் கொள்கிறார்கள். "பாரதி கவிதைகளில் தெரிந்தோ தெரியாமலோ தெய்வ நீதியை அதிகம் வற்புறுத்துவதால் அடிமைத்துவம் தொடர்ந்து நிலைக்க குரல் கொடுப்போர்க்கும் உதவி செய்கிறான் என்பதும் கவனிக்கத்தக்கதே" என்று பாரதியைச் குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்துகிறார் சின்னத்தம்பி (பக் 75).

"கிரேக்க இயற்கை வழிபாட்டு மதமான ஹெலனிக் வழிபாட்டை மேற்கொண்டவன் போல காற்றையும் நிலவையும் சூரியனையும் தீயையும் வணங்குவதாகப் பாடுகிறான்" என்று கூறுகிறார் சின்னத்தம்பி (பக் 75). ஆனால், இஃது பாரதியின் குறுகிய எண்ணம் என்றும் இந்து நாகரிக மாணவர் கூறி, வேதப்பாடல்களே என்பதே பாரதி ஆய்வுக்கு ஏனைய அறிவுகளோடு இந்துசமயத் தத்துவங்களை அறியவும் வேண்டுமென்று கூறிய அறிஞர் கள் (மகாகவி பாரதி பற்றி சோவியத் அறிஞர்கள் என். சி. பி. எச் 1982) கூறியிருப்பது இங்கு நினைவுகூரத்தக்கது.

பாரதி இந்து மேலாதிக்க வாதியா

பாரதியின் சமயப் பொறை புகழ் பெற்றது. இப் பண்பை இந்நூலில் பலரும் விதந்து கூறியுள்ளனர். பாரதி தம்மை ஒரு சித்தனாகப் பல இடங்களிலும் கூறியுள்ளார். சித்தர் நெறியைப் பாரதி முழுமையாக ஏற்றதனாலேயே பாரதிக்கு சமயத்தில் முற்போக்குப் பார்வை வாய்த்தது. பாரதி தீவிர பக்தி கொண்ட இந்துவாக இருந்த போதிலும் அவர் சர்வ சமய சமரச ஞானியாகத் திகழ்ந்தார் என்பதை அவரது படைப்புக்கள் காட்டும். தவறான எடுத்துக் காட்டுக்கள் மூலம் நுஃமான் பாரதியை இந்து மத ஆதிக்கவாதி என்று நிறுவ முயன்றுள்ளமை வியப்புத் தருகிறது (பக். 175).

"ஐயோ எத்தனை வருஷங்களாக 'பெண்கல்வி வேண்டும்' என்று கூச்சலிட்டதெல்லாம் நமது பெண்கள் பாதிரிப் பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போய் 'பைபில்' வாசித்துக்கொண்டு வரும் பொருட்டாகத்தானா?"

என்று பாரதி எழுவது இத்தகைய இந்து மேலாதிக்க உணர்வினால் தான் என்கிறார் நுஃமான் (பக். 175). பாரதி தமது சகோதரிகள் இந்துப் பள்ளிக் கூடத்தில், இந்துமதம் பயில வேண்டும் என்று கூறுவதை இந்து மேலாதிக்க உணர்வு என்பதற்கு நுஃமான் பயன்படுத்திய அளவுகோல் எது என்பது புரியவில்லை. இந்து மதத்தின் மீது நுஃமான் கொண்டுள்ள காழ்ப்புணர்ச்சி பாரதி ஆய்வுக்கு அளவுகோலாக முடியுமா? என்பது சிந்திக்கத் தக்கது.

பாரதியும் புதிய ருஷ்யாவும்

பாரதி பாடியது பெப்ரவரிப் புரட்சியா? நவம்பர் புரட்சியா? இது பாரதி நூற்றாண்டாக ‘அடிபடும்’ பிரச்சினை. ‘பெப்ரவரி’ என்பவர்களெல்லாம் துரோகிகள், பிற்போக்கு வாதிகள் என்பது சிலரது கருத்து. இக் கருத்தை இந்நூலிலும் ரவீந்திரன் விரிவாக ஆராய்கிறார். சிறந்த ஆய்வாளனுக்குரிய நடுநிலையில் இருந்து பெப்ரவரி, அக்டோபர் புரட்சிகள்பற்றிய பாரதியின் கருத்துக்களையெல்லாம் முயன்று தொகுத்துத் தரும் ரவீந்திரன் முடிவு கூறும் போது மட்டும்தான் தன்பரம்பரையினரை அடியொற்றி இடறி வீழ்ந்து விடுகிறார்.

பெப்ரவரிப் புரட்சி பற்றி 28-03-1917இல் பாரதி எழுதியதை மேற்கொள் காட்டிய ரவீந்திரன், ஆய்வாளர் என்ற முறையில் அதே கருத்துக்கள் ‘புதிய ருஷ்யா’விலும் முன்வைக்கப்பட்டிருப்பதைப் பழக்கவாசனையாக இனங் காணத் தவறிவிடுகிறார். இப்பாடலின் தலைப்பைப் ‘ஜாரின் வீழ்ச்சி’ என மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டல் ‘ஜாரிசத்தின் வீழ்ச்சி’ என்றே பதிப்பான இ. பி. செலிஷேவ் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் (விளாதிமிர் எ. மகரெங்கோ, 1982). லெனினை நினைத்ததாக எழுதும் பாரதி இப்பாடலில் லெனினைக் குறிப்பிடவில்லை இது ஒன்றே இப் பாடல் ஜாரிசத்தின் வீழ்ச்சியை அறிந்தவுடன் மகிழ்ந்து பாடியது என்பதை நிறுவப் போதியதாகும். பெருங்கவியில் வீழ்ந்த ஜாரைத் தகம்பரில் பாட, பாரதி செத்த பாம்படிக்கும் வீரனா என்பதை ஆய்வாளர்கள் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். ஆய்வாளர்கள் என்றும் உணர்ச்சிவசதா முதலினைப்படுத்துவதில்லை!

பாரதியும் ஈழமும்

இந்நூலின் இறுதிக்கட்டுரை தில்லைநாதனின் ‘பாரதியும் இலங்கையும்’ என்பது. இக் கட்டுரையே இத் தொகுப்பில் மிகவும் தகுதி நிறைந்த கட்டுரை என எனது 'சுற்றறிந்த' நண்பர்கள் கூறினர். அதற்கான காரணத்தைக் கூற அவர்கள் வரவில்லை. ஆனால் இக்கட்டுரை பட்டியலிடும் முதல் முயற்சி. ஆனால், யாரையும் இருட்டடிப்புச் செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணம் முக்கியமான வரிகளையெல்லாம் இக்கட்டுரை குறிப்பிடுவதை இதுவே இக் கட்டுரையின் சிறப்பு. ‘பாரதி ஆய்வுகள்’ தொகுப்பிலுள்ள பாரதியும் இலங்கையும் பற்றிய கட்டுரைகளோடு இதனை ஒப்பிட்டுக் கற்பது பயனுள்ளது.

பணி தொடர்க

இலங்கையில் பாரதி நூற்றாண்டு விழாக் கொண்டாட்டங்களின் சிறந்த அறுவடை. ஒரேயொரு அறுவடை “பாரதி: பன்முகப் பார்வை” என் புதுமைப் பித்தன் கூறியது போல எனது அளவுகோலை இதற்கென வைத்து அளந்து சில செய்திகளைக் கூறியுள்ளேன். இந்த நூல் சிந்தனையைத் தூண்டும் வகையில் அமைந்தது என்பதே இதன் சிறப்பு. ஆய்வாளர்கள் அனைவரும் மிகவும் உழைத்துக் கட்டுரைகளை உருவாக்கியுள்ளனர். கட்டுரைகள் அனைத்தும் உயர்ந்த தரத்தினவாக உள்ளன. ‘பாரதி நூற்றாண்டு விழாவுக்கு ஈழம் ஒன்றே செய்தது; அதையும் நன்றே செய்தது’ என்ற பெருமையைத் தேடித் தந்த தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவை தொடர்ந்து பணியாற்ற அனைவரும் ஆதரவு நல்க வேண்டும். பேரவை மேலும் இதுபோன்ற முயற்சிகளில் ஈடுபடுவதாக.

25-8-1985 அன்று வெளியான ‘ஈழநாடு’ வாரமலரின் 6 மற்றும் 8-ஆம் பக்கங்களில் பிரசுரமான ந. இரவீந்திரன் அவர்களின் கட்டுரையின் முழுமையான உரை (Full Transcription  ) பின்வருமாறு:


ருஷ்யப் புரட்சி பற்றிய பாரதி பார்வை

விமர்சனத்திற்கு ஒரு விமர்சனம்

- ந. இரவீந்திரன்

14-7-85 – 21-7-85 ஆகிய இரு ‘ஈழநாடு’ வாரமலர்களில் வெளிவந்த ‘பாரதியின் பன்முகப்பார்வையும் பாரதி பற்றிய பன்முகப் பார்வையும்’ என்ற மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன் அவர்களால் எழுதப்பட்ட ‘பாரதி பன்முகப் பார்வை’ மீதான விமரிசனக் கட்டுரை நடுநிலை நின்று திறனாய்வு செய்தலுக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாய் விளங்கியது. பேராசிரியர் க. கைலாசபதி அவர்களின் மறைவுக்குப் பின், அவர் போன்றே நடுநிலை நின்று ஆய்வு செய்யும் திறனாய்வாளர் சிலர் பலதரப்பட்ட காரணங்களினால் வெளிநாடுகள் சென்ற நிலையில், இன்னும் சிலர் இங்கிருந்து ஒரு பக்கஞ்சார்ந்து நின்று எழுதும் காழ்ப்புணர்ச்சிகளோ புகழ்ச்சி வார்த்தைகளோ தான் விமரிசனம் என்ற நிலையைத் தகர்த்து நேர்மையான விமரிசனத்தை முன்வைப்போர் இன்னும் உண்டு எனக் காட்டும் நல்ல சகுனம்.

அத்தகைய நடுநிலையுணர்வோடு அவர் ‘அரசியல் இலக்கியமும் பாரதியும்’ என்ற ந. இரவீந்திரனின் கட்டுரை மீது வெளியிட்ட மாற்றுக் கருத்தொன்றின் மீது அக்கட்டுரை ஆசிரியன் என்ற முறையில் எனது அபிப்பிராயத்தைத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்.

அவர் ‘புதிய ருஷ்யா’ என்ற பாரதியின் கவிதை ருஷ்யாவில் நிகழ்ந்த பெப்ரவரிப் புரட்சியின் பின்பா அல்லது அக்டோபர்ப் புரட்சியின் பின்பா பாடப்பட்டது என்ற சர்ச்சையைக் கிளப்பியுள்ளார். அவர் இப்பிரச்சனையை எழுப்பியதன் ‘உள்நோக்கம்’ பற்றி எனக்குத் தெரியாது. ஆயினும் பெரும்பாலானவர்கள் பாரதி பெப்ரவரிப் புரட்சியையே ‘புதிய ருஷ்யா’வில் பாடினார் என்கிறபோது, பாரதி முதலாளித்துவப் புரட்சியின் ஆதரவாளரேயன்றி சோஷலிஸ – அக்டோபர் புரட்சியின் ஆதரவாளர் அல்ல என்று காட்டும் உள்நோக்கம் உடையவர்களாக இருப்பதையே கண்டிருக்கிறேன். இவர்கள் கூறுவதுபோல் ‘புதிய ருஷ்யா’ பெப்ரவரிப் புரட்சியுடன் பாடப்பட்டிருந்தாலும்கூட பாரதி சோஷலிஸப் புரட்சியின் ஆதரவாளர் என்பதை எந்தவொரு பலமான ஆதாரம் கொண்டும் மறுத்துரைக்க முடியாது. அதனாலேயே அவர்கள் அக்டோபர் புரட்சியை பாரதி பாடவில்லை என்று சொல்லும் வீண் முயற்சியில் இறங்க வேண்டியுள்ளது.

பாரதி ‘புதிய ருஷ்யா’வை அக்டோபர் புரட்சிக்குப் பின்பே பாடினார் என்பதற்குப் பலநூறு ஆதாரங்கள் உண்டு. மாறாக, பெப்ரவரிப் புரட்சியுடன் பாடப்பட்டுவிட்டது என்பதற்கான ஆதாரங்களோ மிகப் பலவீனமானவையாயுள்ளன.

இங்கேயும், மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன் அவர்கள் பெப்ரவரிப் புரட்சி வெளிக்கொணர்ந்த கருத்துக்கள் பாரதியின் ‘புதிய ருஷ்யா’வில் காணப்படுவதாகக் கூறுகிறார். பெப்ரவரிப் புரட்சி ஜாரை வீழ்த்திய அளவில் முற்போக்கானது; ஆதலால் பாரதியால் வரவேற்கப்பட்டிருக்கும். இருப்பினும் ‘புதிய ருஷ்யா’ வெளியிடும் அளவிறந்த ஆர்வம் பெப்ரவரிப் புரட்சியுடன் பாரதிக்கு ஏற்பட்டிருக்க நியாயமில்லை. அதற்கு எனது கட்டுரையில் மேற்கோள் காட்டிய,

“ருஷ்யாவில் ஜார் சக்கரவர்த்தியின் ஆட்சி பெரும்பாலும் ஸமத்துவக் கக்ஷியார் அதாவது போல்ஷிவிஸ்ட் கட்சியாரின் பலத்தாலேயே அழிக்கப்பட்டது. எனினும் ஜார் வீழ்ச்சியடைந்த மாத்திரத்திலே அதிகாரம் போல்ஷிவிஸ்ட்களின் கைக்கு வந்துவிடவில்லை. அப்பால் சிறிதுகாலம், முதலாளிக் கூட்டத்தார் கெரென்ஸ்கி என்பவரைத் தலைவராக நிறுத்தி, ஒருவிதமான குடியரசு நடத்தத் தொடங்கினார்கள்...” (பக். 92; ‘நவீன ருஷ்யாவில் விவாகவிதிகள்’)

என்ற பாரதியின் கண்ணோட்டமே போதுமான சான்றாகும். அத்துடன் பெப்ரவரிப் புரட்சியைப் பொறுத்தவரை பாரதி 28-03-1917 இல் எழுதியது போல் “பூமியில் நல்லயுகம் தோன்றப்போகிறது... ருஷ்ய ராஜ்யப் புரட்சியானது இனி வரப்போகின்ற நற்காலத்தின் முன்னடையாளங்களில் ஒன்று” என்றே கருதினார். இதற்கு மாறாக ‘புதிய ருஷ்யா’ என்ற பாடலை ‘கிருத யுகம் எழுக மாதோ’ என்று காலத்தின் முன்னடையாளங்களில் ஒன்றாக அல்ல, வந்துவிட்ட நற்காலத்தின் தொடக்கமாக முடிக்கிறார். இத்தகைய ஒரு முத்தாய்ப்பை, 1905 ஆம் ஆண்டின் ருஷ்யப் புரட்சியிலிருந்தே ருஷ்ய மக்களின் எழுச்சிப்போக்கைக் கூர்மதியோடு ஆய்ந்து நோக்கிய பாரதியால், அவராலேயே முழுமையெனக் கருதப்படாத பெப்ரவரிப் புரட்சிக்குக் கொடுத்திருக்க முடியுமா?

பாரதி எந்தவொரு விவகாரத்திலும் வெறும் வார்த்தை ஜாலங்களில் மயங்காது செயல்முறையை வைத்தே மதிப்பீடு செய்தவர். ஆதலால் “குடிமக்கள் சொன்னபடி குடிவாழ்வு மேன்மையுறக் குடிமை நீதி” என்று ‘புதிய ருஷ்யா’வில் பாடியபோது, மக்களின் விருப்புக்கு மாறாகத் தொடர்ந்தும் ஏகாதிபத்திய யுத்தத்தை நடத்திய ஜாரிசத்துக்கு ஒப்பான கொள்கையுடைய (முற்றாக ஜாரிசத்தை வழித்தொழிக்காத) கெரென்ஸ்கி அரசைச் சொல்லியிருப்பாரா?

அந்தவகையிலே பாரதி, ஜார் வீழ்ந்து எட்டுமாதங்களின் பின் ஜாரிஸத்தின் வேரும் வேரடிமண்ணும் கெல்லியெறியப்பட்டதைப் பாடினார் என்று கொள்வதே பொருத்தமாகும். அது செத்த பாம்படிக்கும் வீரமாகாது. அதைவிடப் பிரதானமானது அவர் ஓர் அவசரக்குடுக்கையல்ல என்பதும் நிதானமாகவும் அறிவியல் பூர்வமாகவும் சிந்திப்பவர் என்பதுந்தான்.

இன்னொரு காரணத்தையும் மயிலங்கூடலூர் பி. நடராசன் முன்வைக்கிறார்: ‘புதிய ருஷ்யா’வில் லெனினைக் குறிப்பிடாதது அக்டோபர் புரட்சியைப் பாடவில்லை என்பதற்கு ஓர் ஆதாரமாம். அவ்வாறாயின் பெப்ரவரிப் புரட்சியுடன் அதிகாரத்துக்கு வந்த கெரென்ஸ்கியை அப்பாட்டில் குறிப்பிடாததை என்னென்பது? கவி அப்புரட்சிக்குத் தலைமை தாங்கிய தனிமனிதர்களை யன்றி அந்த யுகப்புரட்சியின் சாராம்சத்தையே — ஜாரும் இனி அடிமையல்ல என்ற அப்புரட்சியின் வெளிப்பாட்டையே — பெரிதும் கவனத்தில் கொண்டார் என்பதே முக்கியமானதாகும்.

இன்னும், மேலே நான் மேற்கோள் காட்டியிருந்த ‘நவீன ருஷ்யாவில் விவாகவிதிகள்’ என்ற பாரதியின் கட்டுரையுங்கூட பாரதி கண்ட நவீன ருஷ்யா அக்டோபர்ப் புரட்சியின் விளைவான ருஷ்யாவே என்பதையே காட்டுகிறது. அத்துடன் அக்டோபர் புரட்சிக்குமுன் ‘புதிய (நவீன) ருஷ்யா’ என பாரதி அழைத்ததற்குச் சான்றேதும் என்னால் காணமுடியவில்லை.

இவையெல்லாம் உணர்த்தும் கருத்தென்ன? இன்னும் தனியே ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டிய பல சான்றுகளின் அடிப்படையில் இருந்துதான், பாரதி அக்டோபர் புரட்சியை ‘புதிய ருஷ்யா’ எனப் பாடினார் என்றேன். ஆதலால் இடறிவீழ்ந்தது நானல்ல என்பதை அவர் ஏற்றுக்கொள்வாரென நம்புகிறேன்.

ஒட்டுமொத்தமாக நோக்கும்போது அவரது நேர்மையான விமரிசனம் மதிக்கப்படவேண்டியது. அவர் சுட்டிக்காட்டிய இந்தப் பிரச்னை இன்னும் இது குறித்து ஆழமாக ஆய்வுசெய்தலுக்குத் தூண்டும் என்ற வகையிலும் அவருக்கு எனது நன்றியைத் தெரிவிக்கிறேன்.

No comments:

Post a Comment

வணக்கம்! தங்கள் செய்திக்கு மிக்க நன்றி. அம்மா...வள்ளியம்மை சுப்பிரமணியம்

English "Oru Communist Inaiyar Valvin Santhippukal" - Encounters in the Life of a Communist Spouse

English "Oru Communist Inaiyar Valvin Santhippukal" -  Encounters in the Life of a Communist Spouse
ஒரு கம்யூனிஸ்ட் இணையர் வாழ்வின் சந்திப்புகள் Please click on the Book Cover Image of the above photo to download the English Version of the FULL BOOK in PDF